Επιστροφή στο Μπάρος: Τι συνέβη όταν επιστρέψαμε στον παράδεισο του νησιού μας

Επιστροφή στο Μπάρος: Τι συνέβη όταν επιστρέψαμε στον παράδεισο του νησιού μας

Θα πρέπει ποτέ να προσπαθήσετε να αναδημιουργήσετε ένα τέλειο ταξίδι από το παρελθόν ή θα πρέπει να το κρατήσετε στη μνήμη;

Όταν η συντάκτριά μου στο περιοδικό Asian Woman με έστειλε ένα ταξίδι στις Μαλδίβες, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Μια εβδομάδα στο πολυτελές ιδιωτικό νησί Baros με πτήσεις, διαμονή και όλες τις πληρωμένες εκδρομές φαινόταν απόλυτα φανταστική. Επίσης, μου είπαν να πάρω μαζί μου τον φίλο μου σε αυτόν τον επίδοξο μήνα του μέλιτος.

Αυτό ήταν το 2012 και ενώ ο Peter και εγώ είχαμε πάει μαζί στην Ιταλία, την Ισλανδία και την Καμπότζη, πουθενά δεν ήταν πιο ειδυλλιακό. Με υψηλές προσδοκίες, πετάξαμε στο Μαλέ, την πρωτεύουσα των Μαλδίβων, και πήραμε ένα ιδιωτικό ταχύπλοο για το νησί Baros.

εικόνα δημοσίων σχέσεωνΤο ειδυλλιακό νησί Baros Maldives

Το ταξίδι ήταν αναμενόμενα τέλειο. Φάγαμε σε μια ιδιωτική αμμουδιά, ταξιδέψαμε με δελφίνια, ήπιαμε σαμπάνια σε ένα πλοίο Dhoni και δοκιμάσαμε ένα γεύμα εννέα πιάτων. Με λίγα λόγια, δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε την τύχη μας.

Αυτό που δεν ξέραμε εκείνη την εποχή ήταν ότι το Baros Maldives θα έθεσε ένα απίστευτα υψηλό σημάδι νερού με το οποίο θα συγκρίναμε τα μελλοντικά μας ταξίδια. Την επόμενη δεκαετία ταξιδέψαμε σε περίπου 50 χώρες μαζί, συμπεριλαμβανομένων εντυπωσιακών παραλιών προορισμών όπως το Σεντ Κιτς και Νέβις, η Μπόρα Μπόρα, τα Φίτζι, ο Μαυρίκιος και τα νησιά Κουκ. Ενώ μερικά από αυτά τα μέρη πλησίασαν, κανένα δεν συναγωνίστηκε το Baros.

εικόνα δημοσίων σχέσεωνΤο Baros Maldives έχει θέσει ένα απίστευτα υψηλό σημάδι νερού

Ο Πέτρος και εγώ πάντα μιλούσαμε για την επιστροφή θεωρητικά. Αναδιατάξαμε τις ημέρες και τις δραστηριότητες για να δημιουργήσουμε υποθετικά την τέλεια εβδομάδα: δείπνο στην παραλία αντί στον φάρο, καταδύσεις αντί για κολύμβηση με αναπνευστήρα, ίσως ένα δεύτερο μασάζ. Δεδομένου του κόστους που συνεπάγεται, ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα το κάναμε πραγματικά.

Ωστόσο, μετά από δύο χρόνια lockdown, θέλαμε έναν τρόπο να ζήσουμε ξανά. Για χρόνια ήμουν σε διάδρομο, δημοσίευα τα μυθιστορήματά μου, «Take It Back», μετά «Truth Be Told», μετά «Next of Kin» και έγραφα το «The People Next Door». Δεν είχα ανταμείψει τον εαυτό μου για αυτή τη δουλειά. Επιπλέον, έκλεινα τα 40 - οπότε αποφασίσαμε: ας ξοδέψουμε τα χρήματα και ας πάμε πίσω στο Baros Maldives.

old="">

old="">

Άτλας & Μπότες

Αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στο Μπάρος

Μας ενημέρωσαν αμέσως να μην το κάνουμε. Οι γείτονές μας μας είπαν ότι δεν μπορείτε να αναδημιουργήσετε το τέλειο ταξίδι. ότι ήταν καλύτερο ως τέλεια ανάμνηση, αλλά ήξερα ότι δεν θα το μετάνιωνα που δεν θα ξαναπήγαινα και αποφάσισα να πάρω το ρίσκο.

Ο Peter και εγώ κλείσαμε μια εβδομάδα με τον Baros και κάναμε την πτήση 12 ωρών από το Λονδίνο. Κατά την άφιξη μας συνόδευσαν στην όμορφη παραλιακή βίλα μας έξι ώρες πριν από το επίσημο check-in. Ήταν σαν να έπαιρνα μια επιπλέον μέρα δωρεάν και ήμασταν πολύ χαρούμενοι.

Δυστυχώς η χαρά μας δεν κράτησε. Καθώς έβγαινα στη σκιερή βεράντα μας, η καρδιά μου βούλιαξε. Την πρώτη φορά που μείναμε στο Baros, το δωμάτιό μας έβλεπε σε μια παραλία που ήταν σε μεγάλο βαθμό δική μας, εκτός από ένα ή δύο ζευγάρια έξω για μια βραδινή βόλτα. Αυτή τη φορά βρεθήκαμε να στεκόμαστε μπροστά σε μια προβλήτα που καταλαμβάνεται από έναν άγνωστο που παρελαύνει με τα μαγιό του. Είχε κρεμάσει το μποξεράκι του στην ομπρέλα, που κουνιόταν στον αέρα. Στάθηκε στη μέση του οπτικού μου πεδίου, έτριψε την κοιλιά του και μετά έξυσε τον πισινό του.

εικόνα δημοσίων σχέσεωνΘέα στον χώρο της βεράντας

Του έριξα το καλύτερό μου βλέμμα θανάτου, αλλά εκείνος χαρούμενος είπε ένα γεια, μετά έβγαλε τα Speedos του από μια αόρατη χαραμάδα και σωριάστηκε σε μια ξαπλώστρα. Αυτός δεν ήταν ο ρομαντικός ιδιωτικός παράδεισος που περίμενα.

Εγώ, που είμαι η Βρετανίδα που είμαι, ρώτησα αν ίσως, ίσως, ενδεχομένως, θα είχαν την καλοσύνη να μας μεταφέρουν σε άλλο δωμάτιο. Μας είπαν ότι η μόνη άλλη διαθέσιμη παραλιακή βίλα ήταν ακριβώς δίπλα στο μπαρ. Με ζωντανή μουσική πέντε στις επτά νύχτες δεν θα ήταν ούτε ήσυχο ούτε ήσυχο.

Ρώτησα αν θα μας έβαζαν ίσως σε διαφορετικό τύπο δωματίου (κωδικός για παρακαλώ αναβάθμιση) αλλά μου είπαν αμέσως ότι αυτό θα κοστίσει επιπλέον. Αυτό ήταν λίγο αγενές ξύπνημα. Είχα υποθέσει ότι με δεδομένο το αστρονομικό κόστος, θα έβρισκαν τρόπο να λύσουν το πρόβλημα. Αυτό το ταξίδι ήταν το επιστέγασμα τεσσάρων ετών σκληρής δουλειάς, αλλά η θέα ήταν κάθε άλλο παρά πολυτελής. Συνειδητοποίησα ότι ίσως οι γείτονές μας είχαν δίκιο τελικά.

Πάτησα το θέμα αλλά απορρίφθηκε ξανά. Μετά την τρίτη απόπειρά μου να είμαι ευγενικός, λυπάμαι που λέω ότι έχω καταβάλει όλη την προσοχή στην Κάρεν. Ζήτησα να μιλήσω με τον διευθυντή, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν διαθέσιμος. Ο Πέτρος προσπάθησε να με ηρεμήσει, αλλά ήθελα πολύ να αλλάξω. Καλώς ή κακώς, έχω καταλάβει γιατί οι πλούσιοι άνθρωποι έχουν τόσο συχνά δικαίωμα. Πίσω στο δωμάτιό μας, έστειλα στον διευθυντή μια φωτογραφία του ανεπιθύμητου επισκέπτη μας να ξύνει ξανά τον πισινό του.

Μέσα σε μια ώρα αναβαθμιστήκαμε σε μια βίλα με νερό. Με στεναχωρεί που το λέω αυτό, αλλά μερικές φορές απλά πρέπει να είσαι μαλάκας.

Άτλας & Μπότες

Αναβαθμιστήκαμε σε Water Villa

Από εκεί και πέρα ​​τα πράγματα βελτιώθηκαν αμέσως. Ενώ υπήρχαν μικροί ζουζουνιές που δεν υπήρχαν πριν από 10 χρόνια - πολυώροφα κτίρια στον ορίζοντα, τσιμεντένιες άμυνες για τη στήριξη της παραλίας - υπήρξαν επίσης σημαντικές βελτιώσεις. Το φαγητό, για παράδειγμα, ήταν απολύτως εξαιρετικό. Μείναμε επίσης σε μια βίλα με νερό με άμεση πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό. Αυτή ήταν η εμπειρία που ελπίζαμε να επαναλάβουμε.

Ως άλλος κίνδυνος, αποφασίσαμε να επαναλάβουμε το δείπνο στο sandbar, μια πολυτελή εμπειρία όπου πλεύσαμε σε ένα μικροσκοπικό αμμόλοφο και μας είχε κρασίσει και δειπνήσει ένας ιδιωτικός σεφ. Η πρώτη μας εμπειρία το 2012 ήταν εντελώς άψογη. Αυτή τη φορά είχαμε πιο αδύναμο ηλιοβασίλεμα και δυνατό άνεμο. Το τελευταίο σήμαινε ότι αντί για την απαλή κίτρινη φλόγα, δειπνήσαμε σε έντονο τεχνητό φως. Ασήμαντο, ναι, αλλά αυτός ακριβώς είναι ο κίνδυνος επανάληψης ενός τέλειου ταξιδιού. Οποιαδήποτε μικρή έλλειψη μπορεί να επηρεάσει την εβδομάδα σας.

Πάλεψα με τον άνεμο και έψαξα στην τσάντα μου για κορδέλα μαλλιών ή ακόμα και μάσκα προσώπου για να δέσω τα μαλλιά μου. Τελικά το δάμασα με στυλό. Μετά από σαμπάνια και καναπεδάκια τακτοποιηθήκαμε για δείπνο. Ο σεφ Dinusha δημιούργησε μια απόλυτη πανδαισία. Καθώς προχωρούσαμε στην πρώτη διαδρομή, μας ενώθηκαν δεκάδες καβούρια που έτρεχαν γύρω από την άκρη του φωτός. Ενώ ο Πέτρος το βρήκε αυτό γοητευτικό, εγώ ήμουν αναστατωμένος από αυτό. Παρόλα αυτά, περάσαμε μια τελείως μαγική βραδιά. Ανησυχούσα ότι η εμπειρία δεν θα ανταποκρινόταν στη μνήμη - ειδικά επειδή πληρώσαμε γι 'αυτό αυτή τη φορά - αλλά ήταν απολύτως.

Άτλας & Μπότες

Το δείπνο μας στην άμμο

Η υπόλοιπη εβδομάδα ήταν μια ονειρική θολούρα κολύμπι, κολύμβηση με αναπνευστήρα, ποτό και φαγητό. Άρα, εκ των υστέρων, άξιζε τον κόπο ή είχαν δίκιο οι γείτονές μας;

Παρά τις δυσκολίες εκκίνησης, παρά τους δυνατούς ανέμους, τα καβούρια και τις μικρές διαφορές, πρέπει να πω, ναι, αυτό ήταν. Αυτό ήταν ένα μέρος που ονειρευόμουν για περισσότερα από 10 χρόνια. Αν δεν το είχα επισκεφτεί ποτέ ξανά, ξέρω ότι θα το είχα μετανιώσει.

Υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί για να ζεις με τέλεια μνήμη. να το βγάζετε κάθε τόσο για να το θαυμάζετε στο φως και μετά να το αφήνετε για φύλαξη. Το να προσπαθήσουμε να το αναδημιουργήσουμε μπορεί να πάει πολύ στραβά -όπως σχεδόν έκανε το δικό μας- αλλά τελικά άξιζε το ρίσκο. Τώρα μπορούμε να θυμηθούμε δύο τέλειες αναμνήσεις.

Δήλωση αποστολής: Atlas & Boots

      .